Rechtdoor en dan meteen naar links.
Wilt u, eh...
Wie is dit?
Pardon?
Dat is m'n vader niet.
We hebben de verkeerde.
M'n excuses, meneer. We gaan 'm even halen.
Jezus...
Ze brachten de verkeerde kist.
Dat meen je niet.
Dat geloof je toch niet? Maar goed dat ik even keek...
anders was de dienst voor zomaar iemand gehouden.
Wat voor zootje is dit eigenlijk?
Mam is in alle staten, Robert komt vast niet, en de speech is vreselijk.
Vast niet. - Wel waar.
Iedereen zal denken: 'Waarom houdt Robert geen toespraak? '
Je schrijft misschien wel beter dan hem; laat iemand anders je boek nou 'ns lezen.
Alles komt goed...
als de begrafenis achter de rug is...
wordt 't tijd dat we ons eigen leven gaan leiden.
Je hebt ze toch gebeld?
En de aanbetaling voor ons huis gedaan? - Ik regel 't, echt.
Ik haat begrafenissen. Zo deprimerend.
Dat hele gedoe met dood zijn, ben je 't met me eens, Justin?
't Gaat wel.
Hoe kun je dat nou denken?
En waarom ga je eigenlijk? Je kent Daniel niet eens.
Ik heb 'm wel eens ontmoet. - Maar jullie zijn geen vrienden.
Als je wilt roken, doe 't dan bij 't raampje; ik hoef jouw kanker niet.
Ik heb al genoeg problemen. - Zoals?
Die verkleuring op m'n pols, kijk maar...
dat kan toch nooit goed zijn.
Waarom ga je eigenlijk?
Vanwege Martha, zeker?
Justin!
Gaat 't?
Niet slecht. Dank je, Martha.
'n Beetje nerveus. - Om m'n vader te ontmoeten?
Niemand heeft me ooit zo openlijk gehaat.
Hij haat iedereen. Vat 't niet persoonlijk op. Ontspan je nou.
Ik word bloednerveus van 'm.
Z'n grootste zorg nu is dat z'n zwager dood is. 't Gaat helemaal niet om jou.
En als ik 'm zeg dat we gaan trouwen...
leert ie je wel accepteren.
Zeker weten? - Natuurlijk.
Victor accepteert sowieso weinig, lijkt me.
We zijn op weg naar 'n begrafenis, eikel! Heb je helemaal geen respect?
Rustig maar, het is goed.
Door je neus ademhalen.
Diep ademhalen.
Die klootzak.
Ik ga naar beneden. Hopelijk hebben ze nu de goeie kist.
Ik ga met je mee. - Ik red me wel.
Ik wil alleen de stoelen checken. Of er genoeg ruimte is voor Oom Alfie.
Hé, hoe gaat ie? Alles goed?
Uiteraard herinner ik me Oom Alfie.
Prima...
geen probleem.
Geeft niks...
geen paniek.
Ik beloof 't. Tot gauw.
Is dit uw vader, meneer?
Inderdaad.
Hoi, ma. Gaat 't?
Ik weet niet wat ik zonder 'm moet. Waar moet ik nou voor leven?
Je hebt je vriendinnen, je familie. Jane en ik. En Robert.
Heb je al iets van Robert gehoord? - Hij zou er om 10 uur zijn, maar hij komt.
Als ik iets kan doen?
Niet aankomen, je maakt vlekken.
Je krijgt ze vanavond.
Vanmiddag lukt niet; ik heb 'n begrafenis...
m'n oom is dood. Tragisch.
Dit is heel sterk spul. Je moet maar een halve nemen.
Geloof me, je gaat helemaal uit je dak.
Ik moet gaan. Mijn zus is er. Ik breng ze na de begrafenis.
Tot kijk.
Eén moment!
Hoe gaat 't?
Troy, zo komen we nog te laat. - Even m'n broek aandoen, dan gaan we.
Simon is over de rooie. Een of andere eikel reed ons bijna aan.
Klootzakken. Ga lekker zitten. Ik kom eraan.
Wat doen al die pillen hier? - Troy leert voor apotheker.
Gaat 't? - 'n Beetje huiverig.
Niet erg...
je weet wel.
Neem er maar één van deze.
Daar word je kalm van. - Zeker weten?
't Is maar valium. Dat slikte ik vroeger altijd. Je voelt je er echt beter van.
Mond open.
Klaar.
Robert?
Hoi, mam. - Lieverd.
Hoe gaat 't? - Best.
Alles goed?
Hoe was de vlucht?
We hadden wel wat turbulentie...
maar dat heb je met de 1ste klas: wat je ook betaalt, als je crasht, ben je dood.
Sorry.
Ik ga wel even... Geen paniek.
Dat is 'm.
Maar je zei er niet bij dat ie in 'n rolstoel zat.
Oom Alfie, we komen u oppikken voor de begrafenis.
Waar zat je, verdomme? Je bent te laat!
Wat een droefenis, he? - 't Hoort ook niet vrolijk te zijn.
't Voelt alsof...
m'n hart uit m'n ribbenkast knalt. - Dat is nou verdriet.
Daarom wil ik geen relaties. Veel te veel emoties.
Ik ben blij dat jij bij ma bent.
Niet lang. Jane en ik gaan weg.
En ma dan?
Ik hoopte dat ze wellicht met jou naar New York wilde gaan.
Belachelijk, dat kan niet. Moet ik 'r meenemen naar feestjes of zo?
We hebben 't besluit al genomen. Ik heb 't geld dus nodig.
Welk geld? - Voor de begrafenis.
Jij zou de helft betalen. - Is dat zo?
Ik heb 't niet bij me. Je krijgt 't over 'n paar maanden.
Ik heb 't nu nodig. - Dat gaat niet. Ik ben blut.
Hoezo, blut? Je hebt succes als schrijver, je hebt 'n penthouse.
En weet je wat dat allemaal kost?
En de vlucht kostte ook 'n fortuin.
En weet je hoeveel 1ste klas kost? Schandelijk.
Arme oom Eddie, he?
Heb jij oom Eddie ooit ontmoet, Simon?
Zat hier net een hond?
Ik weet zeker dat ik 'n hond zag. - Wat zit je nou te kletsen?
Je kunt nergens parkeren.
Belachelijk. - En daar?
Die gast gaat net weg.
Snel!
Wat doe je nou?
Ben je gek of zo?
Pardon?
Hallo, Martha.
Daar wilde ik net parkeren. - Ben jij familie, Howard?
Nee, niet, maar... - Hallo, Martha.
Wie is dat?
Wat gebeurt er? - Ze keek nauwelijks naar me.
Zijn we er al?
Oom Alfie... dat ik nou vergeet dat ie nog achterin zit.
Kalm aan 'n beetje! - Wat gebeurt er?
Ze keek nauwelijks.
Het is hier heel groen, he?
Wat heb je toch? - Hoezo?
Je hebt 't maar over spookhonden en groene dingen. Wat is er?
Ik weet 't niet.
Is Simon altijd zo? - Natuurlijk niet.
Er klopt iets niet.
't Zal de valium wel zijn. - De valium?
Ik gaf 'm bij jou thuis wat valium. Daar is ie niet aan gewend.
Wil je nog dichterbij komen? - Je gaat de verkeerde kant op!
Stoppen...
ik moet Martha spreken.
En Alfie dan? Ik heb hulp nodig. - We komen te laat!
Wilt u daar mee ophouden?
Bedankt voor uw komst.
Ik voel me zo anders hier. - Omdat je in 'n ander land woont.
Wie zijn die lui allemaal? Ik herken niemand.
Wie is dat in vredesnaam? - Iemand van pa z'n werk waarschijnlijk.
Dus ik moet voor die hele begrafenis betalen?
Ik kan geen geld toveren. - Godgloeiende godverdomme!
Hoe gaat 't?
Prima, dominee. Als iedereen er is, kunnen we beginnen.
Kent u mijn broer Robert? - De auteur, natuurlijk.
Ik heb diverse van uw boeken gelezen. - Echt?
U bent vast trots op uw broer. - Heel trots.
Gaat u spreken vandaag? - Dat doet Daniel.
Mooi.
Ik zal zorgen dat alles in orde is.
Volgens mij moet jij de toespraak doen.
Iedereen verwacht 't toch al, en ik verknal het vast.
Je redt 't wel.
Dit mag naar binnen. - Hoe is 't met m'n zusje?
Droevig. Hij was 'n prima echtgenoot.
Attent, toegewijd. - Wil je wat thee, Sandra?
Thee kan de doden niet terugbrengen, Jane.
'Mijn vader was een buitengewoon man... '
'een buitengewoon man... '
Heb je al gebeld over die aanbetaling? - Nog niet.
Ik doe 't wel. - Zie je die man daar bij de tafel?
Herken je 'm? Hij staart zo.
We moeten die aanbetaling doen voor 't te laat is. Begrijp je?
Schiet op.
Je maakt 'm nog stuk.
Schiet op! We komen te laat.
'Mijn vader was een buitengewoon man... '
Die Katie is flink groter geworden, he?
Ze was 'n meisje toen ik wegging, en nu:
...lekker... ik ga met 'r praten.
Moet je doen.
'Mijn vader was een buitengewoon man... '
Hallo, daar.
Ik vond 't erg toen ik het hoorde van je vader.
Hij zei altijd wat voor 'n goede zoon je was.
Had ie het ooit over mij? Peter.
Ik dacht 't niet. Waren jullie bevriend?
Aangenaam en bedankt voor je komst.
Duwen!
We moeten nu echt met de dienst beginnen.
Ik kan maar tot 3 uur blijven.
Kunnen we wachten op Oom Alfie? Zonder hem kunnen we niet beginnen.
Uiteraard.
Kijk!
Is 't niet prachtig?
Martha, kan ik je even spreken?
Wat is er? - Ik moet je iets vertellen...
en dit ga je niet leuk vinden.
Goed u te zien. Bedankt voor uw komst.
Oom Victor. - Hallo, Robert.
Oom Victor, hoe gaat 't?
Droevige dag.
Hoe gaat 't in New York? - Heel goed.
Hoor ik dat jij de lofrede niet uitspreekt?
Dat doet Daniel. - Verdomd jammer.
Daniel kan 't vast ook wel, maar jij bent de auteur van de familie.
Excuseren jullie me even?
Komen er nog nieuwe boeken aan? - Ik pak m'n spullen even.
Gaat 't?
Iedereen wil Robert horen. Hij was toch ook mijn vader? Ik heb er ook recht op.
Natuurlijk.
En het wordt de beste lofrede die ze ooit hebben gehoord.
Ik hoor dat Robert de lofrede niet doet.
Wat zeg je? - Die valium was geen valium.
't Was een hallucinerend middel, iets als LSD...
mescaline, met wat ketamine. - Dat is niet grappig.
Kijk dan, hij gaat uit z'n dak.
Stomme idioot dat je bent. Wat moet je trouwens met die troep?
Wie pakt er nou ook zomaar pillen? - Ze zaten in 'n valiumflesje.
Verdomme!
Wat moet ik nou? 't Hem vertellen?
Niet doen. Dan gaat ie pas echt over de rooie.
Hou 'm in de gaten, zorg dat ie niks geks doet.
Laat 'm niet te lang met één persoon praten.
Pa, hoe is het?
Je bent te laat. - Hoi, pa.
Moet jij niet studeren? - Ik haal 't wel in.
Om jou maak ik me geen zorgen. Je hebt je vriend bij je, zie ik.
Hij heet Simon. Natuurlijk is hij er, hij is mijn vriend.
Martha, goed je te zien.
't Spijt me zo, tante Sandra. We zullen oom Edward missen.
Hij was een goede vent. - Dank je, Troy.
Het spijt me vreselijk van 't sterfgeval...
het spijt me vreselijk. - Dank je.
Alles.
Wat doen we nou? - Geen idee.
Ik kan niet weggaan, toch? Dan wil tante Sandra me nooit meer spreken.
Hé, Martha.
Je ziet er goed uit. - Ik ben gekleed voor 'n begrafenis.
Dan nog.
Hoe zit 't nou met je verloving?
Wat? Dat weet m'n vader nog niet eens.
Ga je met hem trouwen? De rest van je leven doorbrengen?
Dat is 'm.
Simon?
We zijn te laat. Je bent ook zo traag.
Kun je even helpen, Justin? - Gewoon optillen!
Ik moet je ergens over spreken als je even tijd hebt.
Kan 't straks? Oom Alfie komt er net aan.
Omhoog!
Bedankt, Justin. Niet teveel moeite, hoop ik?
Hoe gaat 't, oom Alfie? - Vreselijk.
Dames en heren, als u uw plaatsen wilt innemen...
dan kan de dienst beginnen.
Simon, alsjeblieft...
Nog niet beginnen! Opzij!
Howard, je stinkt.
Familie en vrienden...
Wellicht omdat je mij al 't werk liet doen.
En je strijkt de eer ook nog op. - Willen jullie stil zijn?
Ik wil beginnen met 'n favoriete passage van Edward uit de King James bijbel.
Het eerste boek van Samuël, hoofdstuk 18.
Als je maar weet dat wij oom Alfie in de auto hadden.
En jij pakte m'n parkeerplek in. En dus moest ik 'm duwen...
waardoor we bijna de dienst misten. Dat was mijn parkeerplek.
Als je niet ophoudt, sla ik je zo meteen helemaal verrot. Begrepen?
Wat is er? - Zij pikte m'n parkeerplek in.
Dit is een begrafenis. Gedraag jezelf.
Toen sloten Jonathan en David een verbond...
omdat hij hem liefhad als ware hij van hemzelf.
En zo geschiedde het dat Jonathans ziel met die van David samensmolt...
en Jonathan ontdeed zich van zijn mantel en schonk 'm aan David.
Al zijn kledingstukken, zijn zwaard, zijn boog...
zelfs zijn gordel.
En nu enige woorden van Edwards zoon, Daniel.
Hallo, iedereen. Bedankt dat jullie met zo velen kwamen.
Ik wist niet dat pa zo populair was.
't Lijkt of ie nu meer vrienden heeft als toen ie nog leefde.
'Mijn vader was een buitengewoon man, geboren in 1938, één jaar voor de oorlog.'
'Ik vergeet nooit meer dat ie ons meenam naar de plek waar ie opgroeide:'
'... vlakbij Crawley in Sussex.'
'Dat is in de loop der jaren flink veranderd, met het vliegveld... '
'het is meer 'n forensenstadje nu, deels omdat het zo dichtbij Londen ligt.'
'Maar in mijn vaders jeugd was het er nog landelijk, uitgestrekte velden, en... '
'veel groen, waarin pa vaak uren rondzwierf met zijn jeugdvriend, Bob.'
'Hij vertelde me hoe ze op zomerdagen rondfietsten... '
Zag je dat? - '... door de korenvelden... '
De kist bewoog. - '... en zwemmen in het meer.'
Echt waar, hij bewoog.
'Pa's eerste baantje na school was als leerling-elektricien, bij Mr Thomson.'
Weer!
Simon, alsjeblieft... - Echt, de kist bewoog.
Kalm.
De kist beweegt, echt waar!
Hij leeft nog, daarbinnen! - Simon, waar ga je heen?
Wat mankeert jullie allemaal? Kijk me niet zo aan!
Zie je 't niet? Doe je ogen dan open!
Er beweegt iemand in die kist! Zie je dat niet?
Wat doe je? - Simon, niet aankomen!
Ik ga je bevrijden! - Simon, laat los!
Mam, 't is goed!
Alles komt goed...
Dat was ongelofelijk, he?
Als u nu allemaal wat thee en cake neemt, dan gaan we zo verder.
Wat was dat? - Sorry!
De kist bewoog. - Naar binnen! Ik leg 't straks wel uit.
Ik hoorde iemand krabben.
Gaat 't?
En ik heb nog niet gebeld voor de aanbetaling.
Ik vermoord 'm!
Pa, laat nou!
Hij heeft de begrafenis verknald! - Het is zijn schuld niet.
Hoezo? Je tante Sandra is er kapot van.
Hij moet weg hier, nu meteen.
Beloof me dat je die belachelijke man nooit meer zult zien.
Dat kan ik niet doen. - Waarom niet?
Omdat we gaan samenwonen.
Mijn God...
Ben je helemaal gek geworden?
Normaal is ie niet zo. Hij heeft drugs gebruikt...
daarom doet ie zo vreemd.
Wat voor drugs?
Hij reageert niet zo best op de valium.
Valium?
We hebben 't hier later wel over.
Simon?
Martha! - Ga maar zitten.
Bedankt, Janet, dat waardeer ik.
Gaat 't, jongen?
Vreselijk, hoe hij voor de voeten van je moeder terechtkwam.
Toe nou...
Je weet nooit wanneer 't je eigen beurt is.
Zo heb ik hier iets raars op m'n huid...
geen idee wat 't zou kunnen zijn.
Laat 't aan oom Victor zien. Die is dokter.
Ik zweer dat ik 'm zag bewegen...
niemand anders zag 't.
Ik zweer 't. Ik word zeker gek. Waarom zijn m'n handen zo groot?
Luister, ik moet je iets vertellen.
Weet je nog dat ik je wat valium gaf?
Nou...
het blijkt dat 't helemaal geen valium was.
Hoor je me wel? - Hallo?
Kunnen we opnieuw beginnen? - Ik denk 't wel.
Hallo, dokter? Ik heb iets raars op m'n huid...
groot is 't niet, maar wel raar.
Victor? Ik ga terug.
U moet naar 'n dermatoloog. - Wat denkt u ervan?
'n Pigmentmutatie.
't Kan een allergische reactie zijn op schaaldieren, of nootjes.
Wat voor nootjes? - Geen idee. Amandelnoten wellicht.
Begrijp je 't nou?
Hallucinerend.
Mijn advies is om 't gewoon te ondergaan. Geniet ervan.
Jij!
Hoelang duurt het?
Acht uur ongeveer.
Dit? Acht uur lang? - Simon, laat los!
Ik word misselijk, denk ik.
Simon, kom terug!
Luister, Martha...
Sorry, hij wordt misselijk. Kijk uit!
Kom hier.
Simon, gaat 't?
Laat me erin.
Heb jij soms een flesje met pillen gezien?
Gaat 't wel? - Beheers je... je kan 't.
Je bent Simon Smith.
Advocaat.
Acht uur... geen probleem. - Doe open!
Waar is m'n horloge?
Doe open. - Het duurt al...
Doe open.
Nog zeven uur te gaan.
Verdomme!
Niks om je zorgen over te maken.
Verdriet kan rare uitwerkingen hebben, he?
Ik wil je echt ergens over spreken.
Kunnen we ergens rustig spreken? - Natuurlijk.
Schrijf je 'n boek?
Net zoals je broer. - Maar dan anders.
Hij is 'n groot schrijver, niet? - Zeker. En?
Ik heb 'n paar foto's die ik je wilde laten zien.
Mag ik? - Natuurlijk.
Je vader en ik zijn de afgelopen maanden vrij close geworden.
Uiteindelijk brachten we veel tijd samen door.
Dit zijn ik en je vader in Regent's Park.
Hier in 'n Londense bus. 'n Vreselijke foto van mij.
Waar hebben jullie elkaar ontmoet?
Gewoon, ergens.
Is alles in orde?
Rol maar door...
bij de rest...
Hier zijn we op 'n gekostumeerd feest in Kensington.
Dat is je vader, verkleed als een Romeinse Centurion.
In wat voor hoedanigheid was je bevriend met m'n vader? Ik wil niet...
hij heeft me nooit over je verteld.
En toch heb je al die foto's, waar jullie er bij staan alsof jullie...
Oh, mijn God...
Dit komt vast als 'n schok. En hij had 't je zeker verteld...
maar hij wist vast niet hoe je zou reageren.
Weet mijn moeder hiervan?
En daar is ook geen reden voor. Als ik maar krijg waar ik recht op heb.
Wat?
Ik denk dat ik wel iets verdien. Je vader en ik waren geliefden.
Hij heeft me helemaal niets in z'n testament nagelaten.
Hoe denk je dat ik me daardoor voel?
Dat zal ik je zeggen: goedkoop.
Net een goedkope snol.
Vind je niet dat ik iets verdien? - Wat wil je dan?
Ik denk dat zo'n 15.000 pond wel voldoende is.
15.000 Pond?
Ik moet nog 'n flat kopen. - Dat moet jij weten.
Wacht even: jij laat wat foto's zien van jou en m'n vader...
en dat zou bewijs zijn? Dat bewijst niets.
Wat is dat?
Jezus!
Ik wil dit niet...
maar ik zal die foto's aan iedereen laten zien. Wil je echt dat ik dat doe?
Wacht hier.
Ik vertelde net aan George dat toen we nog jongens waren...
jouw vader het leuk vond om ons naakt te laten zwemmen.
Ze redt zich wel.
Simon, doe de deur open.
Kan ik helpen? - Niet echt, bedankt.
Alles onder controle?
Wat doe je van 't weekend? Ik heb kaartjes...
Ik heb veel aan m'n hoofd en ik moet jouw onzin niet. Ga alsjeblieft weg.
Alsjeblieft?
Kan ik je even spreken? - Niet nu, geef me even 5 minuutjes.
Wat doe je?
Weet je die gast nog die we niet herkenden? Die kleine?
Ik was net bij 'm in de studeerkamer...
en hij liet me foto's zien.
Van hem en pa.
Van hem en pa samen.
Op feesten in Kensington. - Leidt dit nog ergens heen?
Hij neukte pa!
Sodemieter op!
Neem je me in de zeik? - Echt niet. Hij liet me de foto's zien.
Wat probeer je nou te zeggen? Dat pa homo was?
Inderdaad.
En dat hij mam bedroog? - Duidelijk, ja.
Met dat kleine?
Ik weet dat 't een schok is, maar het punt is dat hij geld wil.
Hoezo? - Hij wil 15.000 pond.
Zeg 'm dat ie kan opflikkeren! - Maar hij heeft de foto's!
Als we niet betalen, vertelt ie iedereen de intieme details van hun seksleven.
Ik wil de details niet horen. - Precies. Dus wat doen we nu?
Denk na.
Dit is tijdverspilling. Ik snap mezelf niet. Ik heb me er zelfs voor verkleed.
Hoe kan ze nou interesse in die idioot hebben?
De wereld is ziek. - Het klinkt ernstig, he?
Pigmentmutatie.
Wil jij even proeven? Misschien zit er amandel in.
Daar ben ik blijkbaar allergisch voor. - Eet 't dan niet.
Zeg nou wat jij denkt.
Probeer nou. - Ik wil niet.
Doe me die lol nou even. - Wil je nou even oprotten?
Heb jij 'n pillenflesje zien liggen? 'n Valiumflesje?
't Duurt vast niet lang meer.
Zullen we naar binnen gaan? - Zo meteen.
Dokter? Weet u...
Sorry, van, eh...
Dank je.
Vreselijk om je echtgenoot te verliezen.
Maar u bent nog zo jong. Relatief.
Gaat u ooit nog trouwen? Misschien wat vroeg om te zeggen, he?
Vreselijk dat mensen doodgaan.
'n Vent die ik kende, werd laatst doodgestoken.
Hij schold die vent z'n moeder uit...
en toen stak ie 'm in zijn nek. Hoofdslagader.
Bloed... je hebt geen idéé...
het spoot er gewoon uit...
en 't stomme was dat die vent niet snapte waar die ander z'n moeder voor uitschold.
Zit er amandel in die cake?
Geeft niet, laat maar.
Neem me niet kwalijk.
Leuk u te gesproken te hebben.
Hoezo is 't het beste als ik hem betaal?
Jij hebt vast wel wat geld kunnen sparen.
Ik heb de hele begrafenis al betaald, Robert.
Hoe weet je dat die vent niet zomaar wat lult?
Mijn God!
Simon?
Si...
mon!
We kunnen de dienst zo hervatten... - Kunt u ons 5 minuutjes geven?
Natuurlijk.
Wat gebeurt er allemaal?
Ik ben bang dat onze plannen even uitgesteld zullen moeten worden.
Waarom?
Dit doe ik niet zonder goede reden.
Welke reden dan? - Kan ik nu niet uitleggen.
Dus jij bent die vuile chanteur?
Wat moet dat met m'n manuscript? Dat mag niemand nog lezen.
Laat 't dan niet rondslingeren.
Dit is mijn kantoor! - Kunnen we even terzake komen?
Best.
Als ik deze cheque uitschrijf, geef je de foto's en verdwijn je uit ons leven. Goed?
Afgesproken.
Is dit je eerste poging?
Is dat je eerste boek?
En? - Niks.
Ik heb 't ook geprobeerd. Mij lukte 't ook niet.
Het is een gave. Je hebt 't of je hebt 't niet.
Lastig, om tegen de reputatie van je broer op te knokken.
Altijd maar in de schaduw van je broer.
Trouwens...
ik heb je laatste boek gelezen...
héél goed.
Bedankt.
Oké, genoeg.
Wat doe je nou? - Ik geef die eikel geen stuiver.
Doe niet zo belachelijk. - Waarom zou ik?
Hij komt naar de begrafenis, probeert ons te chanteren...
en dan kraakt ie m'n boek af. Wat denkt ie wel?
Hij heeft de foto's. - Hij mag ze laten zien.
Ik geef 't op.
Als ie dat wil doen, dan gaat ie z'n gang maar.
Best.
Wacht!
Ga opzij. - Laten we dit even bespreken.
Er valt niks te bespreken. Opzij!
Wat doe je nou?
Pak wat touw! - Hoezo 'touw?'
'n Koord, of zo. Van 't gordijn.
Hier. - Pak z'n benen.
Dit is echt een heel slecht idee.
Klote kerels.
Vertel mij wat.
Die das! Pak 'm!
Moet iedereen weten dat pa homo was? Prop 'm dan in z'n mond!
Daniel, die cake...
Deur dicht!
Wie is dat?
'n Epilepsie aanval.
Ik vond net wat valium. Zou dat helpen?
Hoeveel? - Doe maar 'n handvol.
Mond open.
't Is al goed.
Hebben jullie 'n flesje gezien?
Je zou die deur dichtdoen! - Dat heb ik gedaan.
Wat is er? - Hij heeft 'n aanval.
Waarom is ie dan vastgebonden?
Chantage? - Laat maar.
Het is privé.
Vertrouw ons nou maar. Dit is een schurk.
Wat gaan we met 'm doen?
Ik weet 't niet.
Hoelang moet ie vastgebonden blijven? En hoelang werkt die valium?
Valium?
We hebben 'm wat pillen gegeven om te kalmeren.
't Komt wel goed. - Verdomme...
Wat nou?
Wat is er?
't Punt is...
dat dit geen valium is, maar sterke LSD, met wat ketamine.
Simon nam er eentje, daarom doet ie zo maf.
Wat moet jij daarmee? - Voor 'n vriend!
Dus Martha's vriend, die de kist omgooide, had er maar eentje op?
En hij? - Vijf.
Geef mij de schuld niet!
We moeten 'n ambulance bellen. - Dan ben ik de lul!
Dan ontdekken ze dat wij 'm ertoe dwongen!
Kan ie er dood aan gaan?
Ik denk 't niet.
Daniel?
Robert?
Ik kom eraan, ma.
We moeten gaan. - Jullie twee letten op hem.
Hoezo dan? Wat moeten we doen?
Zorg dat ie niet ontsnapt. Doe de deur achter ons dicht.
Mam, hoe gaat 't?
We vroegen ons af of we verder konden gaan. Ik kan maar tot 3 uur blijven.
We moeten even overleggen. - Nog 5 minuutjes?
Problemen?
Christus...
Waarom betaalde je 'm niet?
't Is jouw schuld.
Waar is m'n thee?
Wat is jouw probleem?
Vrouwen.
Vrouwen...
laat me je daarover iets vertellen.
Toen ik jong was, ging ik uit met 't mooiste meisje van 't dorp.
Iedereen keek om als zij binnenkwam...
en iedereen wilde 'r naaien.
En ze genoot van alle aandacht...
Ik moet schijten.
Ongelofelijk dat je 'm er 5 gaf! - Geef mij de schuld niet!
Weet je dan helemaal niks? - Ik weet niks van...
Ik moet naar het toilet.
Kunt u niet naar boven? - Ik zit in 'n rolstoel, idioot!
Hoe moet ik de trap op? Doe open!
Wacht even.
Wat nou? - We leggen 'm achter de bank.
Snel.
Even de sleutel zoeken! Snel!
Bek dicht!
Snel!
Wat mankeert jullie?
Ik schijt zowat in m'n broek.
Justin, wat wil je? - Even met je praten.
Niet weer, hoor. - Waar ben je zo bang voor, Martha?
Ontken niet wat we samen hadden.
Eén nacht! 'n Vergissing! Ik was lam. Al was je 'n ezel geweest.
Wat heeft die vent wat ik niet heb?
Om te beginnen, verantwoordelijkheidsgevoel.
Hij is attent, intelligent, stabiel. Is dat genoeg?
Geef mij niet steeds de schuld.
Ik heb hem niet vastgebonden. - Iemand moest voor mam zorgen!
Dat deed ik toen jij in New York ging stappen met je beroemde vriendjes.
Ongelofelijk. Je kan er maar niet over ophouden, he?
Je brandt van jaloezie...
omdat je drie jaar aan 'n roman hebt gewerkt...
en je laat 't niet eens aan iemand zien. - Waarom zou ik?
Of wacht je tot je dood bent en laat je 't postuum publiceren?
Beter dan jouw rommel... - De mijne wordt tenminste gepubliceerd!
Jij bent 'n pompeuze klootzak! - En jij de meest egoïstische...
Wat is er?
Dit is je vaders begrafenis. Waarom doe je zo?
Jane, niet nu.
Het is de flat, he?
Je wilt helemaal niet weg, he? - Vertel het haar, Daniel.
Jane, herinner je je die kleine man nog die ik je eerder aanwees?
Hij had 'n verhouding met pa.
En nu chanteert hij ons voor 15.000 pond, anders laat ie foto's zien.
Seksfoto's.
Is dit een zieke grap? - Nee, natuurlijk niet.
Je vader was 'n homo?
Schiet op. - Ik schiet op.
Het is dringend! Vlug!
Help me! - Dat doe ik! Sla je armen om me heen.
Je bent loodzwaar.
Heb je me? - Natuurlijk!
Ik probeer 't toilet te ontdekken. - Broek omlaag.
Doe dat zelf maar. - Hoe dan? Ik ben gehandicapt!
Doe 'm naar beneden!
Onderbroek!
Snel!
Het is dringend! - Je broek is uit!
Ben ik er al? - Geen idee.
Ben ik er? - Ga zitten!
Zitten!
Momentje! - Dat is beter.
Hoeveel herrie wil je... Oh, God!
Weg, weg!
Wat?
Wat dan?
Je bent wat vergeten.
't Zit in mijn mond!
Ik moet kotsen!
Je hebt ergere problemen als we worden gepakt!
Het zit in m'n mond! - Het is al weg.
Ik word misselijk!
Kijk even. Raak 'm even aan.
Gaat 't, man?
Probeer 't nog eens.
Breng 'm bij.
Hoe heet ie? - Geen idee.
Probeer Philip eens.
Philip?
Schud 'm door elkaar.
Wakker worden. Alles oké?
Misschien heet ie geen Philip.
Knijp 'm eens.
Vriend?
Volgens mij ademt ie niet meer.
Nee, hij moet ademhalen.
Is ie in orde?
Hij is morsdood.
Dan moeten we hem ons geld geven. - Zo simpel is 't niet.
Hoezo? - Daniel weigerde, dus zijn we de lul.
Houd je kop. - Wat is er gebeurd?
Bedankt.
Sorry, mag ik?
Mag ik er even door?
Wat grijns je nou, Howard?
Zouden jullie even naar de studeerkamer kunnen komen?
Ik ben zo terug.
Ik ben 't, Howard!
Wat is dit nou?
Roep oom Victor. - Dat heeft geen zin.
Hij is zo dood als 'n pier.
Wat heb je met 'm gedaan?
Niets. - Hij stootte z'n hoofd.
Hij stootte z'n hoofd?! - Ja, wat denk jij dan?
Dit is niet goed.
Wat doen we nu?
Ik moet eigenlijk weg. - Helemaal niet.
Weet je wat ze met mensen als ik doen in de gevangenis?
Dat kan ik niet aan. - Howard, rustig nou.
Niemand weet wie die man is. Ze weten z'n naam niet eens.
Ze zagen hem waarschijnlijk niet eens. - Omdat ie hartstikke klein is!
Dus laten we het lijk verdwijnen. Alsof ie hier nooit geweest is.
Het lijk laten verdwijnen? Waar heb je 't over?
Wat weten wij nou van lijken laten verdwijnen? Zet je 'm bij het grofvuil?
Viel één van jullie toevallig de maat van oom Eddie's doodskist op?
Suggereer je nou dat we hem met m'n vader moeten begraven?
Waarom niet? Dat merkt ie toch niet?
Daar gaat 't niet om.
Geef toe dat er wat in zit.
De doodskist. Het gat in de grond. En weg is ie.
Tenzij je 'n beter idee hebt.
Je moet doen in je leven wat je 't liefst doet.
Misschien draait m'n leven niet alleen om mij.
En heb ik iets ontdekt waar ik om kan geven en misschien moet jij dat ook doen.
Dat is 'n beetje hard, want ik geef toch om jou.
Je geeft om mij in relatie tot 't effect dat ik op jou heb. Dat is 'n verschil.
Dat is niet waar.
Ik weet niet wat ik je anders moet vertellen.
Ik hou van je, Martha. - Nee, Justin...
Godallemachtig!
Wat doe je daar? Kom naar binnen en kleed je onmiddellijk aan!
Je kuste hem.
Echt niet, ik zweer 't je. Wat doe je nou? We zijn op 'n begrafenis!
Ik ga springen.
Nu... dat zweer ik! - Doe niet zo raar.
Je zit onder de dope. Kalm nou. Simon, kijk me aan!
Justin, wil je alsjeblieft oprotten?
Nee, ik ga springen...
Kijk me aan. Rustig nou.
Ik ga springen.
Ik ga springen! Nee!
Dit is onmogelijk. Dat kunnen we niet doen.
Howard, ben jij dat?
Ben jij daarbinnen?
Vlug, breng 'm naar 't toilet.
Wat is dat?
Wat doet oom Alfie op het toilet? - Vergeten.
Hoe kan dat nou? Wat heb jij toch? - Doe die deur open!
Wat is er?
Waar is Howard? - Ik ben hier.
Kom eens kijken. Simon is helemaal gek geworden.
Wat gebeurt er? - Niets.
Simon staat op het dak. Hij is poedelnaakt en dreigt te springen.
Waar ga je naartoe? - Ik moet hier weg.
Als hij springt, zit ik in de shit. - Wacht hier.
Simon, je gaat niet springen.
Ik luister niet naar jou. - Ga naar binnen.
Kom, dan drinken we 'n kopje thee.
Martha! Wat doe je, verdomme?
Blijf daar!
Ga daar weg!
Ik kan die kerel wel wegwerken maar jij moet zorgen dat er niemand binnen komt.
Wie is daar? - Daniel. Laat me erin.
Iedereen is in de tuin. Vlug, we moeten nu het lijk wegwerken.
Snel!
Zorg dat er niemand binnenkomt.
Hallo, dominee.
Hoe is het met God vandaag?
God is best raar, he? - Excuseer me.
Daniel, we moeten dit doen.
Ik wilde vragen hoe ik priester kan worden...
omdat ik u vandaag heb gezien en u bent ongelofelijk.
Zo kunnen we hem niet achterlaten.
Misschien had pa het zo gewild. - Neem je nou helemaal niets serieus?
Is het waar dat op zondag...
de wijn zoeter is?
Of niet?
Daar hebben we 't later wel over. Ik moet bellen.
Waarom zeg je dat ik niets serieus neem?
Omdat je je nauwelijks om je ouders bekommert...
omdat je 'n 1ste klas vliegticket koopt terwijl je aan de begrafenis zou bijdragen.
Je ziet 't leven als een kermis...
en je hebt nooit iets om iemand anders dan jezelf gegeven.
Niemand doet iets aan die verwarde jongeman op het dak.
Ik wil biechten. Ik heb fantasieën waarin ik 'n pen in mijn kont duw.
Pardon?
Simon, dit is heel gevaarlijk. Alsjeblieft?
Ik heb je gezien. - Blijf daar.
Ik zal nooit goed genoeg zijn.
Niet voor je vader, niet voor jou. Ik zal nooit rijk of cool genoeg zijn.
Schei uit met die onzin en kom binnen.
Ga jij terug naar binnen! - Ga met me mee.
Waarom?
Omdat we een kind krijgen.
Wat?
We krijgen een kind.
Je bent zwanger. - En ik kan 't niet zonder jou.
Wat is dat? - Geen idee. Ga maar kijken.
Vaarwel, pa.
We krijgen een kind!
Jezus Christus...
Simon is van 't dak af!
Ik vermoord hem.
Is ie weg?
Godzijdank.
Voorzichtig.
Bedankt.
Wil je die deur opendoen?
Godzijdank ben je veilig.
Idioot! Wat haalde je nou in je hoofd?!
Ik wil dat je bij m'n dochter weg blijft.
Bemoei je er niet mee.
We gaan trouwen. - Wat?
We gaan trouwen.
Je hoeft 'm niet te trouwen alleen omdat je zwanger bent...
we kunnen dit wel oplossen. - Ik hou van hem.
Dat kan niet. - Dat kan ik wél.
Dit is mijn leven, en als 't je niet bevalt, is dat jammer.
En als je je houding niet verandert...
word je een heel eenzame, verbitterde oude man.
Pap!
We moeten nu echt weer beginnen. Daniel, heb jij oom Alfie gezien?
Wat is er verdomme aan de hand?
Waarom zeulde jij met een lijk? - Wat voor lijk?
Ik zag 't!
Oom Alfie is vast in slaap gevallen. - Help me als de sodemieter van dat toilet!
Heb je 't gehoord? Ze krijgt 'n kind, ik had niets gedaan als ik dat wist.
Ik dacht dat je van haar hield? - Zie je mij een kind opvoeden?
Precies. Hoe is 't met je huidprobleem?
Stelt vast niets voor. Ik maak me meer zorgen over die stront in m'n mond.
Ik zag 'm toch. Hij was dood.
Ik zag die kerel. Hij was dood.
Natuurlijk, oom. Wij zagen 't ook.
In de badkamer! De deur ging open...
Wat 'n nachtmerrie was dit.
Best opwindend, toch?
Voor 'n begrafenis, bedoel ik.
Luister, over die flat. Ik beloof je dat ik zal bellen.
We komen er wel uit.
We zullen 'n beetje moeten opschieten. Wil je de doodskist open hebben?
Ga zitten allemaal. We zijn zover.
Kom op!
Vlug!
Kom op!
Ik wil me verontschuldigen voor de verwarring.
We kunnen weer verdergaan en Daniel wil graag 'n paar woordjes zeggen. En snel.
Mijn vader was 'n buitengewoon man.
Hij werd geboren in 1938, één jaar voor de oorlog en ik vergeet nooit meer...
Wat is er, verdomme?
Er zit iemand in! - Ik wist 't wel!
Wat doe jij verdomme in mijn vaders doodskist?!
Edward!
Jij kleine klootzak! Ik grijp je!
Mam!
Lieve God!
Mijn vader was een buitengewoon man!
Hij was misschien niet perfect...
maar hij was een goed man.
En hij hield van ons.
Ik wilde hem 'n waardig afscheid bezorgen. Is dat zoveel gevraagd?
Dus...
misschien...
had ie bepaalde liefhebberijen.
't Leven is niet simpel. Het is gecompliceerd.
We zijn hier allemaal ook maar in verzeild geraakt. In een wereld vol...
chaos en verwarring.
Vol vragen zonder antwoorden, waarbij de dood altijd mee loert...
en we doen ons best.
Meer kunnen we niet doen en mijn vader deed z'n best.
Hij zei me dat je ervoor moet gaan omdat je niet weet hoelang je leeft.
Je slaagt of je faalt, maar belangrijker is dat je 't hebt geprobeerd.
'n Ouder kan je slechts de juiste richting wijzen. Uiteindelijk moet je 't zelf leren.
Je moet zelf volwassen worden.
Wanneer jullie hier straks vertrekken...
wil ik dat jullie je mijn vader herinneren hoe hij was.
'n Fatsoenlijke, liefhebbende man.
Als wij net zo goedgeefs en genereus...
en zo begripvol kunnen zijn als mijn vader was...
dan zou de wereld 'n veel betere plek zijn.
Hoe gaat 't met mam?
Ze overleeft 't wel.
Ze weet nu tenminste waarom 't zo lang geleden was dat zij en pa seks hadden.
Ik vroeg 'r of ze met me mee naar New York wilde.
Dan hebben jij en Jane voorlopig wat lucht. Met jullie huis.
Dat was 'n goede speech, trouwens.
Indrukwekkend.
Bedankt.
Als je tijd hebt, kun je misschien eens naar mijn roman kijken.
Met alle genoegen.
Ik ben kapot.
Oom Alfie blijft maar doorzagen over 'het lijk' in de badkamer.
Hij kan beter hier blijven vannacht.
Komt 't goed met 'm, denk je?
Ik heb hem wat valiumpilletjes gegeven en in bed gestopt.
Alles is zo godvergeten groen!